Midden in het centrum van Amsterdam, in een klein zijstraatje van de Nes, staat 1-hoog een grote gouden Buddha in een kamer die ooit waarschijnlijk een doodgewone huiskamer was. Hier woont en doceert Adi, mijn nieuwe meditatieleraar. 

Elke dinsdagavond beoefen ik deze zomer bij Stiching ‘Dhammadipa’ Vipassana meditatie. Vanaf het eerste moment ben ik fan van Adi en zijn huiskamertempel. Bij binnenkomst voel ik me al rustiger en alerter worden. Er hangt een sfeer van aandacht en stilte in de lucht. En terwijl ik daar zo zit, in de ietwat bedompte ruimte op de gele vloerbedekking (‘voelen, voelen, dit is voelen’) en ik hoor door een klein openstaand raampje de stadsgeluiden (‘horen, horen, dit is horen’), heb ik even een gelukzalig binnenpretje. ‘Wat een bizar goed nieuw avontuur! :D Wat een vervreemdende situatie.’ O nee Eveline, bij de les blijven! Dit is denken. En ik benoem nogmaals denken. Denken, denken. Totdat de gedachte weer wegebt..